قطره های باران و بر بام دلم بارید.امشب آسمان نگاهم رعد و

 برقی داشت که درختان قلبم را به آتش کشید.نمی دانم چرا وجودم

را یک باره طوفانی در بر گرفت و سوز سرما مهمان خانه قلبم شد.

امشب یک نفر با گام های خیسش و پالتوی بارانیش افکار و رویاهایم

را نمناک کرد کسی بود که با خودش یک سبد تنهایی و یک بقچه

صداقت داشت که می خواست در وجودم پنهان شود.غریبه ای که انگار

سال هاست که مرا می شناسد غریبه ای مثل تو,یه غریبه آشنا...!!!